Wigilijny kompot z suszonych owoców

Wigilijny kompot jest u nas , od kiedy pamiętam.
Uwielbiam go po prostu i mogłabym pić litrami !

W zeszłym roku, gdy byłam jeszcze z moim drugim synkiem w ciąży, tak opiłam się tego kompotu, że aż troszkę brzuch mnie rozbolał, wszak tam były suszone i wędzone owoce ;-)

Kompot mojej Mamy uważam za najpyszniejszy na świecie, tak więc idąc za tradycją, przepis przechodzi z pokolenia na pokolenie, więc korzystam z niego i ja :-)

Składniki:
- 2 litry wody
- 100 g śliwek suszonych lub wędzonych
- 100 g suszonych jabłek
- 50 g suszonych moreli
- 50 g suszonych daktyli
- skórka otarta z 1 cytryny
- sok z połowy cytryny
- 200 g cukru
- ok. 50-100 g rodzynek

Umyte w ciepłej wodzie owoce zalewamy przegotowaną wodą i pozostawiamy na noc (śliwki moczymy osobno).
Rano gotujemy kompot w wodzie, w której moczyły się owoce, dodajemy śliwki.
Dosypujemy cukier, otarta skórkę z cytryny i gotujemy ok 1- 1,5 godziny, aż owoce będą miękkie.
Pod koniec gotowania dodajemy sok z połowy cytryny.

Wystudzony kompot podajemy w szklankach lub kompotierkach.

Uwaga !
Kompot najlepiej smakuje schłodzony pyszności !


Przepis dodaję do akcji:

Wigilijna zupa migdałowa

Przyznam szczerze, że w tym roku próbuję ten przepis pierwszy raz.

Zupa migdałowa jest jedną z czterech zup podawanych na Wigilii.
Jednak rzadko się ją spotyka w naszych domach, została wyparta przez barszcz czerwony, czy zupę grzybową, rzadziej rybną. A szkoda, bo jest na prawdę bardzo smaczna !

Dodatek cukru cynamonowego dodaje jej smaku.
Polecam wypróbować chociaż w małej ilości.

Źródło inspiracji: książeczka "W zakonnej kuchni" z 2009r


Składniki:
- 200g midałów
- 50g rodzynek
- 1 litr mleka
- 2 łyżki cukru
- 1 łyżka masła
- szczypta soli
- 1/2 szklanki ryżu
- cukier cynamonowy
- płatki migdałowe do dekoracji

Migdały sparzamy wrzątkiem, obieramy, mielimy.
Rodzynko płuczemy, osuszamy.

Mleko z cukrem gotujemy, wsypujemy zmielone migdały i rodzynki, gotujemy na małym ogniu przez ok 15 minut, co jakiś czas mieszając.
Na końcu dodajemy masło i szczyptę soli.

Zupę podajemy z ryżem ugotowanym  na sypko i posypanym cukrem cynamonowym.
Dla przystrojenia możemy posypać płatkami migdałowymi.

Zupa powinna mieć dość gęstą konsystencję.

Polecam !


Przepis dodaję do akcji:

Piernik na ciemnym piwie

Pierwszy raz piekłam ten piernik.
Przepis na niego wpadł mi w oko w jednej z gazetek,  "Ciasta za grosik" ;-)
Wiedziałam, że muszę go upiec, dodatek ciemnego piwa zapowiadał się ciekawie.

Co zmieniłam od siebie, to zamiast połowy porcji miodu sztucznego, dałam miód prawdziwy, zamiast białego cukru, dałam brązowy, zamiast margaryny, masło 82%.
Zestaw bakalii też dałam inny. No i przyprawa do piernika, własna ;-)

Piernik wyszedł bardzo smaczny, jedyny błąd jaki popełniłam, to upiekłam go w tortownicy 24cm.
Wg mnie powinna być większa, 26cm.. Może i nie jest to dużo, ale różnica pewnie będzie widoczna, u mnie na środku  ciasta zrobiło się spore wybrzuszenie, które musiałam skroić, w dodatku sam środek bardzo długo był surowy, ciasto musiałam dłużej podpiekać na niższej temperaturze, na szczęście nie zrobił się zakalec i ciasto wyrosło pięknie.
Ten piernik wg. mnie powinien leżakować po upieczeniu przez kilka dni, gdyż wychodzi dość suchy.
Piekłam go 3 dni temu i muszę przyznać, że z dnia na dzień próbuję go i jest coraz smaczniejszy.
Boję się, że do Wigilii będę musiała upiec jeszcze jeden, ale na szczęście w pogotowiu jest jeszcze piernik staropolski ;-)

Podaję składniki po moich zmianach:
- 300 g płynnego miodu (dałam lipowy, może też być spadziowy, ma ostrzejszy smak)
- 150 g prawdziwego masła
- 250 g brązowego cukru (można dać biały jeśli nie macie, dobry będzie też trzcinowy DEMERARA)
- 5 jajek ( żółtka i białka osobno)
- 1 szklanka* ciemnego piwa (dałam piwo Książęce ciemne łagodne)
- 750 g mąki tortowej
- 2 łyżeczki proszku do pieczenia
- 1 opakowanie przyprawy do pierników, ja użyłam całą porcję domowej przyprawy korzennej
- ok 150 g bakalii ( dałam daktyle, rodzynki, migdały, suszone śliwki, orzechy laskowe i włoskie a także suszoną żurawinę)
-  szczypta soli
- masło i bułka tarta do posmarowania formy

Miód zagotowujemy w rondlu. Masło wkładamy do większego, najlepiej szklanego naczynia (lub makutry), zalewamy gorącym miodem, ucieramy, dodając cukier oraz żółtka.
Dolewamy piwo, dodajemy przesianą mąkę z proszkiem do pieczenia i przyprawą do piernika.
Dodajemy bakalie.
Schłodzone białka ubijamy na sztywną pianę ze szczyptą soli, delikatnie mieszamy z ciastem.

Dwie formy keksowe lub jedną tortownicę 24 lub 26cm smarujemy masłem i obsypujemy tartą bułką.
Wlewamy ciasto.
Pieczemy w nagrzanym do 200 stopni piekarniku przez ok 60 minut.

Do ozdoby piernika użyłam cukru pudru i kakao.
Cały wierzch piernika posypujemy dość grubo cukrem pudrem. Wycinamy z papieru nieduży szblon na gwiazdkę, lub używamy foremki do ciastek .
Przykładamy do ciasta i posypujemy przesianym kakao.

Smacznego !


Moje uwagi !
Piernik musi poleżeć kilka dni, aby był smaczniejszy. Gdy spróbowałam go od razu po upieczeniu, moim zdaniem był za suchy. Teraz "dochodzi do siebie" ;-)

Piernik można przełożyć powidłami, aczkolwiek przy takiej ilości bakalii jest to raczej niekonieczne.

Aby piernik był bardziej wilgotny, możemy dodać ze dwie spore łyżki powideł śliwkowych do ciasta. Jednak zmieni mu się trochę smak.

Zamiast piwa ciemnego, możemy dodaj jasne, ale ciasto również będzie miało troszkę inny smak.

Gdy na wierzchu piernika jest pęknięcie, tzn, że nam się udał. Tak wyczytałam w przepisie na piernik staropolski w mojej książce " Kuchnia polska dla każdego".
Także, jeśli po podczas pieczenia wierzch piernika Wam pęknie, nie przejmujcie się tym ;-)

* U mnie szklanka ma zawsze 250ml

/wpis zawiera lokowanie produktu/


Przepis dodaję do akcji:

 

Tradycyjna kutia ze wschodu

Przy okazji gotowania bigosu ze świeżej kapusty, wspominałam Wam o kuchni kresowej.
Otóż mój śp. Dziadek Staś, Tata mojej Mamy, pochodził z tamtych stron.

Moja Mama dużo potraw gotuje i piecze aż do tej pory, tak więc przepisy na te dania przechodzą u nas z pokolenia na pokolenie.
Najwspanialsze jest wspólnie przyrządzanie tych potraw, co roku wspólnie z moją Mamą przygotowujemy potrawy na Wigilię i Święta Bożego Narodzenia i jest to bez różnicy, czy Wigilię spędzam u Rodziców, czy u Teściów, taka jest już nasza tradycja :-)

Kutia, na którą przepis dzisiaj przedstawiam, jest to potrawa wywodząca się z kuchni, białoruskiej, ukraińskiej, rosyjskiej a także dawniej polskiej kuchni kresowej.

Nazwa pochodzi z języka ukraińskiego - pestka, ziarno.

Kutię przygotowujemy z pszenicy, maku, miodu oraz przeróżnych bakalii.
Na Białorusi, zamiast pszenicy przygotowywano kutię z pęczaku, a czasami także z ryżu.

Kutia jest jedną z 12 potraw, które wchodzą w skład wigilijnej Wieczerzy wschodniosłowiańskiej, z mojej Mamy starych książek doczytałam się również, że oprócz Świąt Bożego Narodzenia, przygotowuje się ją również na Nowy Rok.

Jeżeli lubicie mak, serdecznie polecam Wam Kutię, smakiem na pewno nie zawiedziecie się :-)

Przepis pochodzi z książeczki "Wilia lwowska - przepisy wigilijne, część 3"

Składniki:
- 1 szklanka*omielonej pszenicy
- 2 szklanki maku
- 1/2 szklanki cukru
- 4 łyżki stołowe płynnego miodu
- 1  małe opakowanie cukru waniliowego
- skórka starta z 1 cytryny
- 100 gr rodzynek (sparzone)
- 25 gr migdałów (sparzone i obrane ze skórki)
- 25 gr orzechów włoskich(dodałam od siebie)
- 25gr orzechów laskowych (dodałam od siebie)
- 1/2 szklanki słodkiej śmietanki


Pszenicę przebieramy, dokładnie myjemy, namaczamy w przegotowanej wodzie i zostawiamy na noc.

Mak płuczemy, zalewamy dużą ilością wody, a następnie ostrożnie zlewamy wierzchnią część wody wraz z zanieczyszczeniami.
Odsączamy, zalewamy gorącą wodą i zagotowujemy. Zostawiamy do napęcznienia na noc.

Na drugi dzień odsączamy pszenicę na sicie.
Gotujemy 3 szklanki wody, wrzucamy pszenicę na wrzątek i gotujemy do miękkości. Mieszamy dość często aby się nie przypaliła.
Ugotowaną pszenicę studzimy.

W tym czasie mak odcedzamy na sicie wyłożonym ściereczką,po dokładnym osączeniu z wody, mielimy mak dwukrotnie.
Łączymy pszenicę, z makiem, dodajemy sparzone rodzynki i migdały( pokrojone na małe kawałeczki, oraz pokrojone orzechy laskowe i włoskie.
Dodajemy skórkę cytrynową i miód.

Kutię wstawiamy na 2-3godziny do lodówki, aby się schłodziła.
Wg przepisu należy podawać w szklanej salaterce, polaną słodką śmietanką.


Polecam serdecznie !
Zaskoczcie w tym roku rodzinę tym słodkim wigilijnym deserem :-)

Przepis dodaję do akcji:

 

Ryba zapiekana w śmietanie

Moja propozycja dla Was na Wigilijną Wieczerzę .

Moja Mama robi tą rybę na Wigilię od ok. 10 lat.
Przepis dostała od koleżanki, której  tata pływał na statku.
Tam właśnie marynarze przygotowywali dla siebie ponoć tą rybę w ten sposób.

Jak dla mnie jest bardzo smaczna, uwielbiam ją i żałuję, że Mama piecze tak rzadko.
Jedyne, co zmieniłyśmy w oryginalnym przepisie, to śmietanę, wcześniej była kremówka, zmieniłyśmy na kwaśną 12 lub 18 %.

Do ryby możemy też dodać pieczarki, będzie miała równie ciekawy smak.
Widziałam w internecie podobne przepisy i w większości dodaje się tez potarty ser, jednak jak dla mnie , danie jest już wtedy za tłuste i bardziej ciężkostrawne.

Do ryby zapiekanej w śmietanie najbardziej proponuję Wam dorsza.

Składniki:
- ok 1kg filetu z dorsza
-  4 średnie  cebule
- 8 łyżek kwaśnej śmietany 12 lub 18 %
- sól
- czarny pieprz świeżo zmielony
- cukier
- mąka do obtoczenia ryby
- masło do smażenia ryby

Dorsza kroimy na nieduże kawałki, lekko solimy,  obtaczamy w mące i smażymy na maśle (oczywiście uważamy aby masła nie przypalić, bo jest wtedy szkodliwe !) na patelni.
Usmażone kawałki wykładamy do naczynia żaroodpornego.
Na tym samym maśle, które pięknie przeszło rybą, podsmażamy cebule do momentu zeszklenia.

W rondelku podgrzewamy śmietanę, dodajemy do smaku sól, pieprz, cukier oraz podsmażoną cebulę(bez masła, na którym była smażona).

Śmietanę z dodatkami wylewamy równomiernie na rybę i zapiekamy w 180 st przez ok 15-30 minut, do momentu ścięcia i zagęszczenia śmietany.

Podajemy ciepłe.

Smacznego !

Przepis dodaję do akcji:

Kruche cytrynowe gwiazdki 3D

W mojej kuchni zrobiło się świątecznie, a to dlatego, że zostało już niewiele czasu do Bożego Narodzenia.
W dodatku spadł śnieg i klimat coraz bardziej mi się udziela, gdybym mogła, stałaby już udekorowana choinka, ale Mąż mnie trochę powstrzymuje, uświadamiając, że to trochę za wcześnie ;-)

Przepis znalazłam w gazetce "Ciasta za grosik" i muszę serdecznie Wam polecić, bo ciastka wyszły fantastyczne.
Kruche ciasto rewelacyjnie się wyrabia, mięciutkie jak plastelina(nawet po schłodzeniu) , nie stwarza żadnych problemów.
Ciastka pięknie pachną cytrynowo z nutą wanilii.
I co dla mnie ważne, nie dodaje się do nich żadnych spulchniaczy, tak więc upiekłam dodatkowo pojedyncze sztuki dla mojego 10-miesięcznego synka, który zajada je z wielkim apetytem ;-)

Gwiazdki 3D to już moja inwencja, którą podpatrzyłam u Dorotki z Moje Wypieki ;-)
Efekt... sami zobaczcie !


Składniki:
- 3/4 szklanki cukru pudru
- szczypta soli
- skórka otarta z 1 cytryny
- sok z połowy cytryny( dodałam od siebie)
- 1 łyżeczka aromatu waniliowego (dałam od siebie)
- 150 g masła
- 1 3/4 szklanki mąki
- 3 żółtka

Lukier cytrynowy:
- 1 szklanka cukru pudru
- 3 łyżki soku z cytryny ( więcej lub mniej w zależności jaki gęsty ma być lukier)

Cukier z masłem ucieramy na puszystą masę.
Dodajemy skórkę z cytryny startą na drobnych oczkach, sok z cytryny, aromat waniliowy,  szczyptę soli i żółtka. Ucieramy.
Następnie dodajemy mąkę i zagniatamy jednolite, gładkie ciasto.
Formujemy w kulę i odstawiamy do schłodzenia na 30 minut do lodówki (wstawiłam  na 15 minut do zamrażalnika).

Na podsypanym mąką blacie lub stolnicy, wałkujemy ciasto na grubość ok 0,5cm..
Wycinamy gwiazdki  a następnie nacinamy je na środku, jak na zdjęciu.

Pojedyncze gwiazdki pieczemy na blasze ok 10 minut w temperaturze ok 180 st.

Następnie nakładamy gwiazdki na siebie wycięciami, jeśli są za cienkie, trzeba delikatnie naciąć nożem, najlepiej podpiec kilka ciastek i sprawdzić jaki rozmiar nacięcia będzie pasował.
Ciastka z każdej strony smarujemy pędzelkiem cytrynowym lukrem, także przy nacięciach, dzięki lukrowaniu będą się lepiej trzymać.

Polecam serdecznie te ciasteczka, mogą być doskonałym dodatkiem na prezent gwiazdkowy !

Przepis dodaję do akcji:

 

Indyk w sosie śmietanowo-rozmarynowym

Uwielbiam Indyka, moja Rodzina zresztą też.
Niedawno pokazywałam Wam indyka pieczonego z jabłkami, tym razem indyk również pieczony ale z wywaru robię dodatkowo sos śmietanowo-rozmarynowy.
Moja kuzynka i Jej Rodzinka bardzo zasmakowała w tym indyku, więc myślę, że Wam również posmakuje.

Indyka podaję z puree ziemniaczanym i gotowanymi warzywami (marchewka, kalafior, brokuł, najlepiej polane masełkiem z tartą bułką). Może być tez surówka ze świeżej kapusty.


Składniki:
- 1 spory udziec indyczy lub pierś ( tutaj jest akurat pierś z indyka)
- 2 lub 3 ząbki czosnku
- 1 średnia cebula
- olej do marynaty
- kilka gałązek rozmarynu
- sól
- pieprz
- śmietana kremówka, ok 1/4 szklanki
- liście laurowe
- ziele angielskie
- mąka ziemniaczana do zagęszczenia sosu

 Przygotowujemy marynatę. Do sporej miski(w zależności jak dużo macie mięsa) wlewamy olej, dodajemy posiekany czosnek,  cebulę, sól, pieprz oraz 3/4 porcji rozmarynu.
Umyte i osuszone mięso z indyka (zależy jaką część wybierzecie) nacinamy w kilku miejscach (lepiej przejdzie marynatą) i nacieramy zrobioną marynatą, wkładamy do miski z olejem z  reszta marynaty i zostawiamy na kilka godzin a najlepiej na całą noc. Dzięki temu mięso stanie się kruche i soczyste, przejdzie aromatem przypraw.

Na drugi dzień wykładamy mięso do naczynia żaroodpornego lub brytfanki, dajemy również całą cebulę, czosnek i rozmaryn z marynaty, pomijamy tylko olej, nie chcemy przecież aby pieczeń była tłusta ;-)
Podlewamy wodą, dodajemy ok 3 listki laurowe i parę ziarenek ziela angielskiego. Pieczemy w 200st  przez ok  1,5 godz od czasu do czasu podlewając powstałym sosem.
W połowie pieczenia dodajemy do smaku resztę rozmarynu, jeśli trzeba dolewamy wody, pamiętajmy, że później ma być z tego sos.

Gdy nasz indyk będzie już upieczony, wyjmujemy go, na półmisek, a sos doprawiamy solą, pieprzem, mąkę ziemniaczaną rozpuszczamy w kremówce, dodajemy do sosu, mieszamy jeszcze przez moment na małym ogniu, aby wszystko się połączyło. Sos powinien mięć konsystencję ciasta naleśnikowego.
Mięso możemy pokroić na kawałki i połączyć z sosem, jak również podlać sos na talerzu pod pokrojone na kawałki mięso tak jak jest pokazane na moim zdjęciu.
Mój Mąż uwielbia ziemniaki polane tym sosem.


Smacznego, warto spróbować, bo indyk w tym sosie jest na prawdę pyszny !