wtorek, 8 października 2013

Moje ulubione Leczo z cukinii

Potrawa  prosta do wykonania, a jednak każdy z nas robi ją inaczej, więc dlaczego by jej nie wstawić na bloga ? :-)

Korzystając z daru mojego ogrodu, jakim jest cukinia, postanowiłam zrobić kolejny już raz leczo, które szczególnie uwielbiane jest przeze mnie i  mojego starszego synka , Leczo z cukinii...

Składniki:

- 2 duże kiełbasy (toruńska, podwawelska, krucha)
- 0,5kg pieczarek
- 2 papryki czerwone(może byc czerwona i żółta, będzie bardziej kolorowo)
- 4 marchewki
- 2 średnie cebule
- cukinia, ok 1kg
- koncentrat pomidorowy 90g (ok. pół słoiczka)
- papryka słodka w proszku
- sól i pieprz
- liść laurowy i ziele angielskie
- 1 łyżka oleju
- 2 szklanka wody

Na oleju podsmażamy kiełbasę pokrojoną w kostkę, cebulę w piórka. Po chwili dodajemy pieczarki i lekko podduszamy mieszając.
Następnie dodajemy marchewkę pokrojoną w słupki i zalewamy wszystko 2 szklankami wody.
Gdy już marchewka lekko zmięknie, dodajemy paprykę pokrojoną w niezbyt grube paski.
Na koniec dajemy cukinię pokrojoną w kostkę a to dlatego, że bardzo szybko się rozgotowuje i gdy będziemy zbyt długo gotować leczo, to wyjdzie nam z niej papka.
Wszystkie składniki gotujemy na małym ogniu, nie przykrywając garnka i powoli dodajemy koncentrat pomidorowy, liść laurowy, ziele angielskie, sól, pieprz i paprykę do smaku, wedle uznania.
My osobiście lubimy leczo, gdy jest bardziej pikantne, ale to kwestia gustu i można dać mniej pieprzu  ;-)

A tak wygląda moje leczo w towarzystwie bagietki, którą wczoraj piekłam:


 Smacznego :-)

poniedziałek, 7 października 2013

Zakwas

Hmm... od czego by tu zacząć ;)
Chyba od tego, że pierwszy raz z zakwasem zmierzyłam się ok 3 lata temu, nawet upiekłam chleb z przepisu na  White Plate.
Niestety, to był mój słomiany zapał, chyba nie byłam jeszcze zbyt dojrzała do tego typu wypieków...

Zakwas stał w lodówce, niedokarmiany i tym oto sposobem umarł śmiercią naturalną ;-)

Ponad miesiąc temu doszłam do wniosku, że czas znów zmierzyć się z tym tworem.
A jest to twór wspaniały, żywy dzięki naturalnym bakteriom oraz dzikim drożdżom, które są odpowiedzialne za produkcję kwasu mlekowego i bakterie produkujące kwas octowy.

 Pieczywo upieczone na naturalnym zakwasie ma specyficzny smak i zapach. Jest dłużej świeże, nie pleśnieje, jest zdrowsze, szczególnie pieczywo z udziałem mąki żytniej.

A teraz krótko opowiem jak wyhodowałam swój zakwas: 

I dzień wieczorem:
Do  1l słoika(tak jak na kompoty) wsypuję 0,5 szklanki* mąki pełnoziarnistej, a dokładniej  jest to mąka żytnia razowa typ 2000. Do mąki wlewam pół szklanki wody przegotowanej w temperaturze pokojowej(ważne by woda była miękka).
Słoik przykrywamy gazą lub tak jak w moim przypadku folią aluminiową spożywczą i odkładamy na 12 godzin w ciepłe miejsce ( może to być przy kaloryferze, ja miałam podgrzany do 50st  a następnie wyłączony piekarnik)

II dzień rano:
Zakwas mieszamy łyżką i odstawiamy na kolejne 12 godzin w ciepłe miejsce.

II dzień wieczorem:
Dokarmiamy zakwas, dodając do słoika 0,5 szklanki mąki i 0,5 szklanki wody, mieszamy.
Odstawiamy na 12 godzin w ciepłe miejsce.

III dzień:
Tak jak dnia poprzedniego, rano zakwas mieszamy łyżką a po 12 godzinach, wieczorem, dokarmiamy.
Za każdym razem, gdyby zakwas chciał "wykipieć" ze słoika, mieszamy.

IV dzień:
Rano zakwas mieszamy, wieczorem dokarmiamy, czyli "powtórka z rozrywki" ;)

V dzień rano:
Zakwas jest gotowy do pieczenia chleba !
  • Pamiętajmy aby wyhodowany zakwas trzymać w lodówce, gdy nie mamy zamiaru piec pieczywa.
  • Gdy chcemy piec chleb, zakwas musi być wyjęty z lodówki najlepiej dnia poprzedniego.Musi uzyskać temperaturę pokojową, aby mógł być dokarmiony. Po 12 godzinach po dokarmieniu, możemy piec chleb.
  • Nie musimy trzymać się sztywno ilości przy dokarmianiu, nie musi byc 0,5 szklanki mąki i wody. Może być 1 lub dwie szklanki obydwu składników, w zależności ile potrzebujemy zakwasu do wypieku. Najmniejszą natomiast porcją jest po 50g mąki i wody.
  •  Zawsze, gdy zakwas bąbelkuje i podnosi się, jakby chciał wydostać się ze słoika, należy go zamieszać
  • Gdy nasz zakwas jest już starszy, możemy go dokarmiać wodą z kranu, później nie będzie już tak wrażliwy
  • jeśli po dokarmieniu widzimy choć trochę bąbelków w zakwasie a nie podnosi się do góry, nie ma co się przejmować, nie zawsze musi rosnąć, grunt, że widać, iż pracuje
  • zakwas bez dokarmiania możemy trzymać w lodówce przez okres 1 do 2 tygodni
  • ponieważ podczas hodowli zakwasu zachodzi proces fermentacji możemy spodziewać się różnych jego zapachów od kwaśnego, jabłkowego, octowego po alkoholowy, wszystkie z nich są prawidłowe
  • jeśli zobaczymy jakąkolwiek pleśń na zakwasie lub zapach jest inny niż opisane, zakwas prawdopodobnie zepsuł się i należy go wyrzucić jak i zacząć hodować od początku
  • zakwas z mąki pszennej lub orkiszowej najłatwiej jest zrobić z 2 łyżek zakwasu żytniego dokarmianego systematycznie 0,5 szklanki mąki pszennej chlebowej (może być luksusowa typ 550) i pół szklanki wody. Zakwas orkiszowy robimy jak pszenny, z tym, że mąkę zmieniamy na orkiszową.

Mam nadzieję, że na najbardziej nurtujące pytania odpowiedziałam w miarę możliwości.
Ogólnie jestem jeszcze świeża w tym temacie, ale jeśli będą jakieś pytania, to postaram się pomóc i na nie odpowiedzieć.

A tu jeszcze mój zakwas żytni razowy przed dokarmianiem:



Zakwas ok 2 godziny po dokarmianiu, widać, ze już wyraźnie się podnosi:


po zaglądnięciu do słoika wyraźnie widać jak bąbelkuje:



Polecam serdecznie pieczenie na zakwasie! 
Podejrzewam, że po spróbowaniu swojskiego chleba ciężko będzie zmusić Was do kupienia wypieków z piekarni ;)

Nasz codzienny chleb mleczny na zakwasie






To jest moje drugie podejście z zakwasem i chlebami pieczonymi na nim.
Za pierwszym razem zakwas zmarnowałam, nie dokarmiałam zbyt często i musiałam się z nim rozstać.
Tym razem postanowiłam, że spróbuję jeszcze raz.
Pierwszy chleb był totalną porażką, zakalec i twardy jak kamień.
Pomimo 20-godzinnego wyrastania nie udał się, widocznie zrobiłam coś nie tak...

Nie poddałam się...
Kolejnym chlebem był właśnie ten, Chleb mleczny na zakwasie z przepisu Dorotki z blogu  Moje Wypieki, tak więc cytuję:


Składniki:
- 1 szklanka zakwasu żytniego lub pszennego (osobiście polecam żytni)
- 2/3 szklanki mleka
- 1/4 szklanki wody przegotowanej
- 2 łyżki roztopionego masła
- 1 łyżka cukru
- 1 łyżka soli
- 3 i 1/4 szklanki mąki pszennej(najlepiej typ 550) 
- 1 łyżeczka drożdży 


Na wierzch:
- 1 jajko 
- 2 łyżki słodkiej śmietanki 
- nasiona do posypania(sezam czarny, sezam biały, siemię lniane itp)
Zakwas doprowadzamy do temperatury pokojowej, mieszamy z ciepłym mlekiem.
Drożdże rozpuszczamy w 1/4 szklanki* ciepłej wody, dodajemy cukier i 2-3 łyżki mąki. Resztę mąki mieszamy z solą, miksturą drożdżową i zakwasem. Wyrabiamy, pod koniec dodajemy roztopione masło. Zostawiamy w ciepłym miejscu, przykryte ściereczką, do podwojenia objętości(u mnie w ciepłym piekarniku ok 1,5 godz).

Następnie wyjmujemy ciasto i lekko wyrabiamy. Na posypanej mąką powierzchni formujemy bochenek, można dać również do kosza do wyrastania lub foremki keksowej o długości 30cm.



 Zostawiamy je na 1 godzinę, przykryte, do podwojenia objętości.


 Przed samym pieczeniem smarujemy bochenek jajkiem roztrzepanym z odrobiną słodkiej śmietanki, posypujemy nasionami, makiem lun tylko oprószamy mąką.
Pieczemy 10 minut w temperaturze 240ºC, potem zmniejszamy do 190º i pieczemy jeszcze 25 minut.
Studzimy na kratce.

Aha, dodam, że z tego przepisu wychodzi chleb o wadze ok. 800g.

 A to mój pierwszy chleb mleczny jaki upiekłam z tego przepisu, pojechał na prezent do mojej kuzynki, która mieszka pod Łodzią :)



 Tu już zmodyfikowałam przepis, dodając zamiast samej mąki pszennej, 1 szklankę mąki pszennej razowej pełnoziarnistej typ 1850.
Chleb wyrastał w koszyku i został oprószony jedynie mąką. Z czasem można tworzyć różne wariacje na bazie tego przepisu, jednak nie kombinujmy zbyt wiele, aby nie obciążyć chleba i żeby nam ładnie wyrósł :-)

  
 Wszystko zależy od tego jaki mamy piekarnik, ale należy zwrócić uwagę, aby nie przypalić chleba. W moim piekarniku po 10 minutowym pieczeniu w 240st, muszę przykrywać chleb folią aluminiową na kolejne 20 min.


Serdecznie polecam ten przepis ! 

niedziela, 6 października 2013

Zupa krem z maślaków

W ostatnim czasie mało wychodziłam z domu, a to dlatego, że moi synkowie i ja byliśmy chorzy.
Mimo to w zeszłą niedzielę poszłam zobaczyć co słychać w naszym ogrodzie, lubię się czasem tak przechadzać i patrzeć co dzieje się w naszym leśnym zakątku :-)

Jakież było moje zdziwienie, gdy zobaczyłam pełno maślaków !



Co prawda, mamy co roku, owszem, po kilka sztuk, ale nie aż tyle, że uzbierałam dwa koszyczki !!!


Dzięki mojej Teściowej poznałam smak tych fantastycznych grzybów, jedząc pierwszy raz zupę z maślaków, tak więc postanowiłam zrobić do obiadu ZUPĘ KREM Z MAŚLAKÓW.

Przepis:
- 1/2 kg maślaków
- 100ml bulionu (ja  na takie okazje trzymam w zamrażalniku rosół z indyka)
- 2 łyżki masła
- 1 średnia cebula
- 100ml śmietanki kremówki
- opcjonalnie mąka ziemniaczana
- sól i pieprz
- natka pietruszki

Maślaki czyścimy, kroimy na mniejsze kawałki.
Cebulę kroimy w kostkę, dusimy na maśle, następnie dodajemy maślaki i dusimy pod przykryciem jeszcze chwilę na małym ogniu.
Dolewamy bulion i dusimy pod przykryciem ok 20-30min.
Następnie do powstającej już zupy dodajemy śmietankę, sól i pieprz do smaku.
Gdyby zupa nie była zbyt gęsta, możemy ew. dodać 1 łyżeczkę mąki ziemniaczanej rozrobionej w śmietance.
Na koniec zupę miksujemy dokładnie, powinna być gładka jak aksamit !
Do dekoracji dajemy obowiązkowo natkę pietruszki, która podkreśla smak grzybów.


Smacznego !


Żurawina do mięs, serów i nie tylko...



Żurawinę zaczęłam robić dopiero od zeszłego roku, wcześniej dostawałam od mojej Teściowej.
Była pyszna, słodko-kwaśna, ale nie stosowałam jej do mięs, tylko rozcieńczałam z wodą i popijałam, gdyż miała za zadanie zwalczyć u mnie infekcje, które często nawracały. I pomagało, czasem udało się obyć bez leków, a od dwóch lat mam z tym spokój ;)

Ale wracając do żurawiny, wszystko zaczęło się od tego, ze w zeszłym roku, będąc w ciąży z drugim synkiem, naszła mnie ochota na oscypki.
A że miałam do nich dostęp, to kupowałam ok 10szt raz w tygodniu, grillowałam na patelni i jadłam z żurawiną.
Jakie to było pyszne !!! Nie do opisania jak dla mnie !

Tak więc, gdy przetwory od Teściowej były w zeszłym roku na wykończeniu, postanowiłam kupić żurawinę na straganie i zrobić ją sama.

Moja metoda jest bardzo szybka, zresztą przeczytajcie przepis:

- 600g żurawiny 
- 200g cukru 
- 2 łyżki wody
-2 łyżeczki mąki ziemniaczanej

Umytą żurawinę zasypujemy cukrem, mieszamy. Następnie miksujemy blenderem.


Zmiksowaną żurawinę należy zagotować co jakiś czas mieszając.
Mąkę ziemniaczaną rozpuszczamy w wodzie i dodajemy do gotującej się żurawiny.
Mieszamy do momentu aż zrobi się przezroczysta i gorącą przelewamy do słoiczków.
Kładziemy do góry dnem. Gotowe !

Zdziwi Was może ta mąka ziemniaczana, ale uwierzcie mi, to jest naprawdę rewelacyjny sposób na delikatne zagęszczenie a żurawina, dzięki temu będzie miała konsystencję gęstego i przezroczystego sosu.
Jako dodatek do mięs, serów pleśniowych, oscypków, pasztetów, będzie wyglądać cudnie i smakować wyśmienicie :-)

POLECAM !

piątek, 4 października 2013

Szwedzkie bułeczki cynamonowe Kanelbullar


Przepis na te wyśmienite bułeczki mam od koleżanki z forum, gdzie prezentowałyśmy swoje storczyki.
Jak widać nie zabrakło również tematów kulinarnych;)

Wracając do bułeczek,  są mięciutkie, aromatyczne, wręcz rozpływające się w ustach!

Podaję przepis na ok 60szt, ja robiłam pierwszy raz na próbę z połowy porcji.

Ciasto:
- 50g świeżych drożdży
- 0,5l letniego mleka
- 150g roztopionego i przestudzonego masła
- 100g cukru
- 1 płaska łyżeczka soli
- 1 lub 2 łyżeczki mielonego kardamonu
- 800g mąki pszennej

Nadzienie:
- 200g masła
- 150g cukru
- 4 do 6 łyżek cynamonu
- opcjonalnie starty marcepan

Drożdże rozprowadzamy w mleku z masłem, dodajemy cukier, sól, kardamon i mąkę. Wszystko razem mieszamy a następnie wyrabiamy ciasto. Powinno być gładkie i elastyczne.
Odstawiamy do wyrastania, do lodówki na noc.
Następnego dnia ciasto dzielimy na dwie części, z każdej wałkujemy prostokąt.
Nakładamy nadzienie a na wierzch sypiemy potartym na tarce o grubych oczkach marcepanem.
Ciasto należy zrolować o pokroić na 2cm ruloniki.
Wykładamy na blachę wyłożoną papierem do pieczenia i zostawiamy do wyrośnięcia aż bułeczki podwoją swoją objętość (ok 1godz).
Pieczemy w nagrzanym do 250st piekarniku przez 5 do 8 minut.
Studzimy pod lnianą ściereczką.

Smacznego :)





Konfitura z pigwy




Przepis ten pochodzi ze starej przedwojennej książki mojej Śp. Kochanej Babci Wandzi.

Aż wstyd, że za konfiturę zabrałam się dopiero w tym roku, tym bardziej, że owoce pigwowca mamy w ogrodzie!

Podaję przepis:
-1 kg owocu
-1 kg cukru
-3/8 l wody
-0,15 kg syropu ziemniaczanego

"Pigwę wyrośniętą, cokolwiek niedojrzałą obrać, pokrajać w ćwiartki lub półcentymetrowej grubości plasterki, wrzucić do gorącej wody i od razu odstawić wstrząsając rondlem, aby równo się sparzyła.
Następnie włożyć do ulepu przyrządzonego z 0,8 kg cukru i 3/8 l wody.
Zagotować i odstawić na 10 minut.
Po czym powoli gotować około 5 minut i znów ostudzić.
Po ostudzeniu zagotować, wsypać resztę cukru, dodać syrop ziemniaczany i gotować do przezroczystości (temp. 105 st). "

Ja osobiście od siebie dodałam jeszcze łyżeczkę masła, aby podczas gotowania konfitury nie powstawały szumy.
No i jeszcze sok z połowy cytryny, gdyż dla mnie konfitura była zdecydowanie za słodka.

Konfitura ogólnie jest bardzo smaczna, aczkolwiek pierwszy raz miałam do czynienia z takim smakiem.

Polecam!